چطور می‌توان با یک عکس سیاه‌وسفید قصه گفت؟ تک‌درس‌گفتار «قصه‌گویی در عکاسی سیاه‌وسفید» با تدریس کامیار شیثی، به نقش نور و سایه، کنتراست، بافت و ترکیب‌بندی در ساخت روایت تصویری می‌پردازد. در این نگاه، عکس فقط ثبت یک لحظه نیست؛ قاب می‌تواند سرنخ‌هایی از پیش و پسِ آن لحظه در ذهن مخاطب بسازد.
عکاسی سیاه‌وسفید چگونه روایت می‌سازد؟
وقتی رنگ از تصویر کنار می‌رود، توجه مخاطب بیشتر به رابطهٔ روشنایی و تاریکی، شکل‌ها، بافت‌ها و جایگاه عناصر در قاب جلب می‌شود. نور می‌تواند نگاه را هدایت کند؛ سایه بخشی از داستان را پنهان نگه دارد؛ و کنتراست یا فضای خالی حال‌وهوای عکس را تغییر دهد. انتخاب این عناصر به عکاس کمک می‌کند به تصویر جهت و لحن بدهد.
یک عکس روایت‌گر الزاماً همه‌چیز را توضیح نمی‌دهد. گاهی ابهام و سکوت تصویر مخاطب را به تفسیر دعوت می‌کند: پیش از این لحظه چه رخ داده و بعد از آن چه خواهد شد؟ در جلسه، عکس از این زاویه به‌عنوان زبانی برای روایت، احساس و ساختن جهان تصویری بررسی می‌شود.
عناصر قصه‌گویی در قاب عکس
- نور و سایه برای هدایت توجه و ساختن حال‌وهوا
- کنتراست برای برجسته‌کردن رابطهٔ اجزای تصویر
- ترکیب‌بندی برای ایجاد مسیر نگاه در قاب
- بافت، فاصله و سکوت تصویری برای درگیرکردن حواس مخاطب
- انتخاب لحظه‌ای که گذشته و آیندهٔ یک روایت را تداعی می‌کند
عکاسی تک‌تصویری با متن یا فیلم یکسان نیست: عکس معمولاً بر یک لحظه تکیه دارد، اما همان لحظه می‌تواند پرسش یا کشمکشی را پیش چشم بیننده بگذارد. حذف رنگ نیز به‌خودی‌خود عکس را معنادار نمی‌کند؛ مهم این است که محدودیت‌های تصویر به انتخابی آگاهانه در روایت تبدیل شوند.
این گفتار برای چه کسانی مناسب است؟
برای علاقه‌مندان به عکاسی سیاه‌وسفید، عکاسان تازه‌کار و باتجربه، هنرجویان هنرهای تصویری و کسانی که می‌خواهند دربارهٔ انتقال حس و داستان در یک قاب فکر کنند. جلسه بر نگاه روایت‌محور به عکس تمرکز دارد و به مخاطب کمک می‌کند رابطهٔ میان انتخاب‌های بصری و تجربهٔ بیننده را بهتر ببیند.
مدرس و دسترسی
مدرس این تک‌درس‌گفتار کامیار شیثی است. برای اطلاع از شرایط فعلی و دسترسی به نسخهٔ تصویری یا صوتی جلسه، جزئیات دوره را در صفحهٔ رسمی هنرستان ببینید.